ŻYĆ

 ŻYĆ, KOCHAĆ, UCZYĆ SIĘ I TWORZYĆ TRWAŁE DZIEŁA!  

Przedstawienie graficzne teorii 7 nawyków Stphena R. Coveya.

Przedstawienie graficzne teorii 7 nawyków S. R. Coveya.

Powyższe hasło pochodzi z książek amerykańskiego trenera rozwoju osobistego Stephena R. Coveya (1932 – 2012), który przez całe swoje życie prowadził szkolenia i porady psychologiczne według własnej autorskiej metody stymulowania rozwoju osobistego i społecznego jednostki zwanej teorią siedmiu nawyków. Jest to piękne hasło, nadzwyczaj pozytywne i uniwersalistyczne, ponieważ może być myślą przewodnią misji życiowej każdego człowieka, stawiającego na własny rozwój osobisty i samorealizację. Poszczególne jego człony mają odpowiadać czterem wymiarom osobowości ludzkiej:

  • fizycznej (żyć – ciało),
  • emocjonalnej (kochać – serce),
  • umysłowej (uczyć się – umysł), 
  • duchowej (działać i tworzyć trwałe dzieła – duch).

Tak mnie ono uwiodło, że postanowiłam je przyjąć za swoje własne i poprowadzić tego bloga zgodnie z jego treścią. Mogę je jeszcze po swojemu doprecyzować:

Żyję, kocham, działam, nieustannie się uczę i rozwijam oraz tworzę trwałe dzieła dla siebie i innych.

Tematem rozwoju osobistego interesuję się od dawna. Obserwuję też w ostatnich czasach swoistą modę i zapotrzebowanie społeczne na wiedzę dotyczącą samorozwoju i samorealizacji głównie wśród młodych ludzi w internecie, ale obejmujące też co raz większe kręgi społeczeństwa. Uważam to za zjawisko bardzo pozytywne, które wkrótce może przynieść wielkie przemiany społeczne. Przez całe wieki ludzie byli przeważnie nastawieni na świat zewnętrzny, a swoje klęski i zwycięstwa zazwyczaj przypisywali zewnętrznym warunkom środowiskowym. Spowodowane to było sztywnymi i bardzo trwałymi strukturami społecznymi i państwowymi, w których los jednostki często się nie liczył i musiał być im podporządkowany. Tylko nieliczne wybitne jednostki (filozofowie, teologowie i duchowni) wskazywali na konieczność pracy nad sobą oraz osobistego doskonalenia się, ale ich oddziaływanie było niewielkie ze względu na niski poziom oświaty i owe sztywne struktury społeczne. Psychologia jako nauka o funkcjonowaniu umysłowym i emocjonalnym człowieka wyodrębniła się z filozofii i teologii dopiero w XIX w. i dopiero obecnie przeżywa swój burzliwy rozwój. Sprzyja temu ustrój demokratyczny w krajach Europy i Ameryki, który gwarantuje jednostce osobistą wolność i autonomię.

Przeczytałam wiele książek i artykułów oraz e-booków na temat rozwoju osobistego i samorealizacji. W psychologii i parapsychologii istnieje wiele kierunków tworzonych przez różnych psychoterapeutów, trenerów i coachów. Najbardziej popularna jest technika programowania neurolingwistycznego czyli NLP. Jednak według mnie większość tych technik i kierunków ma tą wadę, że koncentrują się zbyt mocno na jednostce, a za mało zajmują się jej relacjami z innymi ludźmi i szeroko rozumianym społeczeństwem. Jak w poprzedniej epoce historycznej liczyło się przeważnie dobro konkretnej społeczności kosztem poszczególnych jednostek, to teraz zachodzi jakby druga skrajność, kiedy to egocentryczne i hedonistyczne szczęście jednostki staje się najważniejsze często kosztem ogółu – rodziny czy grupy społecznej. Dlatego bardzo mi odpowiada koncepcja S. R. Coveya, który za pomocą podstawowych 7 nawyków wiedzie jednostkę od wychodzenia z zależności od innych i od świata zewnętrznego ku autonomicznej niezależności wewnętrznej (zwycięstwo prywatne), a następnie poprzez wychodzenie z osobistej, egocentrycznej niezależności ku współzależności i współdziałaniu z innymi ludźmi (zwycięstwo publiczne). 

Teoria samorealizacji 7 nawyków Stephena R. Coveya jest oparta na naturalnych ogólnoludzkich zasadach, a nie wartościach i stąd jest na tyle uniwersalistyczna, że nie ingeruje w światopogląd religijny jednostki. Dlatego może być przyjęta przez wyznawców różnych religii, a także ludzi niewierzących.

LITERATURA:  
A) Stephen R. Covey: „7 nawyków skutecznego działania.” Przekład: Iwona Majewska – Opiełka. Wyd. REBIS. Poznań 2003.
B) Stephen R. Covey: „7 nawyków szczęśliwej rodziny.” Przekład: Bożena Jóźwiak. Wyd. REBIS. Poznań 2003.
C) Stephen R. Covey: „8. nawyk”. Przekład: Robert Bartołd. Wyd. REBIS. Poznań 2005.
D) Stephen R. Covey, A. Roger Merrill, Rebecca R. Merrill: „Najpierw rzeczy najważniejsze”. Przekład: Wanda Grajkowska. Wyd. REBIS. Poznań 2005.
E) Stephen R. Covey: „Zasady skutecznego przywództwa”. Przekład: Konrad Pawłowski. Wyd. REBIS. Poznań 2004, 2008, 2012.
F) Stephen R. Covey: „3. rozwiązanie. Jak sprostać najtrudniejszym życiowym wyzwaniom”. Przekład: Klaudia Stefaniak i Jacek Sikora. Wyd. REBIS. Poznań 2012.